دلسا آخرین پستهای وبلاگها

توضیحات کامل منظومه ی شمسی

پست توضیحات کامل منظومه ی شمسی نمایش داده شده از وبلاگ مرجع با لینک منبع.



توضیحات کامل منظومه ی شمسی

درخواست حذف اطلاعات

تشکیل و تکامل منظومه شمسی

نمایش مفهوم یک هنرمند از یک دیسک پیش سیاره ای، جایی که با برخورد و متبلور شدن ذرات گرد و غبارسیاره ها و قمرهایشان، و سیارک ها و دیگر اجرام شکل گرفتند

تشکیل منظومهٔ شمسی از ۴٫۶ بیلیون (۴۶٬۰۰۰ میلیون) سال قبل و با رمبش گرانشی بخش کوچکی از ابرهای مولکولی آغاز شد.[۱] بیشتر حجم سقوط کرده در مرکز جمع شد وخورشید را شکل داد، بقیهٔ آن در دیسک پیش سیاره ای پخش شد، و سیاره ها، قمرها،سیارک ها و سایر اجرام کوچک منظومه شمسی را به وجودآورد.

این مدل پذیرفته شده که به فرضیه سحابیمشهور است، برای نخستین بار در قرن ۱۸ام و توسط امانوئل سویدنبرگ، ایمانوئل کانت وپیر سیمون لاپلاس ارائه شد. توسعه های بعدی این مدل، سبب درهم آمیختن مجموعه ای از رشته های علمی شاملاخترشناسی، فیزیک، زمین شناسی وسیاره شناسی شده است. بعد از شروع عصر فضا در دههٔ ۱۹۵۰ و کشف سیارات فراخورشیدی در دههٔ ۱۹۹۰، این مدل به چالش کشیده شده و بهبود یافته است.

منظومهٔ شمسی از زمان پیدایش اولیهٔ خود، تکامل چشم گیری پیدا کرده است. برخی از قمرها از دیسک های گردان تشکیل شده از گاز و گرد و غبار اطراف سیارهٔ خود ایجاد می شوند، درحالی که به نظر می رسد سایر قمرها به طور مستقل شکل گرفته و سپس توسط سیاره ی خود گرفتار شده اند. سایر آن ها، همانند ماه زمین، در نتیجهٔ برخوردهای بزرگ ایجاد شده اند. برخورد بین اجرام آسمانی تا به امروز ادامه داشته است و یکی از منابع اصلی تکامل زمین و منظومهٔ شمسی به شمار می رود. اغلب موقعیت سیاره ها در اثر عکس العمل های گرانشی تغییر کرده است.[۲] به نظر می رسد، این مهاجرت سیاره ای مسئول تکامل های جدید منظومهٔ شمسی است.

خورشید در حدود ۵ بیلیون سال دیگر رو به سردی خواهد رفت و قطر آن تا چندین برابر اندازه ی کنونی افزایش می یابد (تبدیل بهغول سرخ می شود)، و بعد از آن، لایهٔ خارجی اش به عنوان سحابی سیاره نما فرو می ریزد و در نهایت به صورت یک کوتولهٔ سفید باقی می ماند. در آینده ای بسیار دور، ستارگانی که از مجاورت منظومهٔ شمسی عبور می کنند، از تأثیر گرانشی خورشید بر سیاره هایش می کاهند. برخی از این سیاره ها نابود می شوند و برخی دیگر در فضای بیرونی رها می گردند. نهایتاً، با گذر ده ها بیلیون سال، احتمالاً هیچ یک از جرم های آسمانی پیرامون خورشید، به دورش نخواهند چرخید.