دلسا آخرین پستهای وبلاگها

توضیحات کامل برای خورشید

پست توضیحات کامل برای خورشید نمایش داده شده از وبلاگ مرجع با لینک منبع.



توضیحات کامل برای خورشید

درخواست حذف اطلاعات

دانستنی های جالب درباره خورشید

خورشید ستاره ای از ستارگان رشته اصلی است که حدود۷۵۰ برابر جرم تمام سیارات را در خود جای داده است.

خورشید ستاره ای از ستارگان رشته اصلی است که ۵ میلیارد سال از عمرش می گذرد. این کرهٔ آتشین عمدتا از گاز هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. بنابراین نمی توان مرز دقیق و معینی برای آن درنظر گرفت. اما چنین به نظر می رسد که خورشید لبه تیزی داشته باشد، چرا که بیشتر نوری که به زمین می رسد از لایه فوتوسفر که چند صد کیلومتر ضخامت دارد ساطع می شود. بالای سطح خورشید، کروموسفر یا رنگین کره و هاله خورشیدی قرار دارند که با همدیگر جو خورشید را تشکیل می دهند. وسعت خورشید تقریبا ۱. ۴ میلیون کیلومتر و جرم این ستاره ۷ برابر جرم یک ستاره معمولی است و حدود۷۵۰ برابر جرم تمام سیاراتی که به دورش می چرخند را در خود جای می دهد. در هسته خورشید، واکنشهای هسته ای، جرم را تبدیل به تشعشعات الکترومغناطیسی که نوعی انرژی هستند، می شود. این انرژی به سمت بیرون تابانده شده و باعث درخشنگی خورشید می گردد. سایر اجسام آسمانی موجود در منظومه شمسی که توسط جاذبه خورشید در مدار هایشان قرار گرفته اند نیز گرمایشان را از این انرژی می گیرند. مرکز خورشید مانند کوره ای هسته ای با دمای ۱۵ میلیون درجه سانتیگراد است. تحت چنین شرایطی هسته های اتم هیدروژن باهم ترکیب شده و تبدیل به هسته های هلیووم می شوند. در این حال از ۵۹۰ میلیون تن هیدروژنی که در هر ثانیه در مرکز خورشید ترکیب می شوند، ۳. ۹ میلیون تن به انرژی تبدیل می شود. این سوخت هیدروژنی، تا ۵ میلیارد سال دیگر دوام خواهد داشت. چه بر سر خورشید خواهد آمد؟ طی چند میلیارد سال آینده درخشندگی خورشید بسیار زیاد خواهد شد ودمای زمین به ۱۰۰ درجه رسیده وآب اقیانوس ها تبخیر خواهند شد. بعد از مدتی با اتمام سوخت هیدروژنی اش به یک غول سرخ تبدیل خواهد شد. این زمان خورشید دارای مرحله از ناپایداری شده واندازه خورشید ۵۰ برابر خواهد شد. دمای سطحی کاهش یافته اما درخشندگی کلی تا حدود ۳۰۰ برابر مقدار کنونی افزایش خواهد یافت. دما در هسته خورشید به ۱۰۰ میلیون درجه رسیده و هلیوم بدنبال واکنشهای هسته ای جدید به کربن و اکسیژن تبدیل خواهد شد. جرم خورشید آنقدر زیاد نیست که بتواند از طریق واکنشهای هسته ای کربن سوزی واکسیژن سوزی انرژی تولید کند. بعد از مدتی بادهای خورشیدی شدید از آن وزیدن گرفته ولایه های بیرونی به شکل سحابی سیاره ای به بیرون پرتاب می شوند. بعد از مدتی آنچه که باقی می ماند هسته ای تشکیل شده از مواد دژنره (تبهگن) بوده وخورشید به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شدو بعد از مدتهای طولانی با به ته کشیدن انرژی، به یک کوتوله سیاه مرده وکم فروغ تبدیل خواهد شد.