دلسا آخرین پستهای وبلاگها

قرآن کریم

مطالب وبلاگ قرآن کریم با درج لینک مستقیم منبع آن در وب سایت مرجع.



آنچه گناهان را از بین می برد

درخواست حذف اطلاعات
محبت و مودت اهل بیت علیهم السلام و بویژه امیر المومنین علیه السلام آثار معنوی و اخروی دارد. در همین باره از پیامبر اسلام در باره اهمیت محبت امیر المومنین علیه السلام آمده است :

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص : حُبُّ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ یَأْکُلُ [الذُّنُوبَ‏] السَّیِّئَاتِ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَب.

حضرت محمد(ص) می فرماید: محبت و دوستی علی بن ابی طالب گناهان را می خورد ، آن چنانکه آتش چوب را می خورد و از بین می برد.

پی نوشت:

فضائل الخمسة من الصحاح الستة، ج‏2، ص: 219






آیا نام علی (علیه السلام) در قرآن آمده است؟

درخواست حذف اطلاعات
آن شب که مرا به معراج بردند، جبرئیل مرا با بال راست خود حمل کرد به من گفته شد که چه کسى را جانشین خود براى اهل زمین قرار دادى؟ گفتم: بهترین اهل آن على بن ابى طالب (ع) را.

اینکه چرا نام امام علی (ع) در قرآن ذکر نشده است، سوالی است که بارها شنیده شده و ذهن افراد را درگیر خود کرده است و بعضا دستمایه شبهه افکنی غرض ورزان شده است؛ از این رو با محمدعلی موحدی، محقق و پژوهشگر علوم اسلامی در این باره به گفتگو پرداخته ایم که در ذیل می آید:

اگر حضرت علی (ع) جانشین پیامبر (ص) است، چرا نامی از ایشان در قرآن نیامده است؟ این سوال زیاد پرسیده می شود اما باید گفت فرض این سوال از اساس صحیح نبوده و نمی توان گفت که نام ایشان در قرآن نیامده است بلکه طبق راویت حفص از عاصم که قرآن مکتوب مطابق آن نگاشته شده، اندیشمندان شیعه و اهل تسنن یک آیه را روایت کردند که نام حضرت (ع) در آن عنوان شده است و سوای آن، روایات، روایات متعددی از بزرگانی مانند شیخ صدوق، ابن شهر آشوب و عده کثیر دیگری موجود است که در مقام نظر حکم به این موضوع می کنند. کدام آیه است که نام حضرت علی (ع) در آن ذکر شده است؟ آیه 50 سوره مبارکه مریم:" وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِیًّا؛ و به آنان از رحمت خود [چیزها] بخشیدیم و بر ایشان نامی نیک و آوازه ای بلند بر جای گذاشتیم."





امامت در قرآن‏

درخواست حذف اطلاعات
ولىّ شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانى که ایمان آورده اند، همان کسانى که نماز برپا مى دارند و در حال رکوع زکات مى دهند.

اگر امامت از اصول است، چرا قرآن در این مورد سخن نگفته است؟

پاسخ: در این که مدیریت جامعه پس از پیامبر گرامى(صلى الله علیه و آله) به شخصیت والایى نیازمند است، جاى گفتگو نیست و خرد هر انسان منصفى بر این اصل داورى مى کند، و اتفاقاً قرآن - بر خلاف نظر پرسشگر- رهبرى امّت (امامت) را به صورت کلى مطرح مى کند.آیاتى که امامت را مطرح مى کنند:
1. آیه «ولایت‏»: «إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ1».
ولىّ شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانى که ایمان آورده اند، همان کسانى که نماز برپا مى دارند و در حال رکوع زکات مى دهند.

شأن نزول آیه را بسیارى از مفسران و اهل حدیث چنین نقل کرده اند: «سائلى وارد مسجد شد و درخواست کمک کرد. کسى به او چیزى نداد، امام على(علیه السلام) در حالى که در رکوع بود، با انگشت خود که انگشترى در آن بود به فقیر اشاره کرد که انگشترى را از دست او درآورد و رفع احتیاج نماید. او نیز جلو آمد و انگشتر را از دست امام درآورد و دنبال کار خود رفت».

در این هنگام خبر به پیامبر(صلى الله علیه و آله) رسید. وى از خدا چنین درخواست نمود: «پروردگارا همان طور که براى موسى از خاندانش وزیرى معین نمودى، براى من نیز از اهل بیتم وزیرى معین فرما». در این لحظه فرشته وحى فرود آمد و آیه یاد شده را براى پیامبر خواند.






روایت امام رضا (علیه السلام) ازمشاهدات پیامبردرشب معراج

درخواست حذف اطلاعات
در واقعه معراج پیامبر(ص) ابتدا از مسجدالحرام تا مسجد اقصى و در یک سیر آسمانى از مسجدالاقصى در بیت‏المقدس به اوج آسمان‏ها و ملکوت عالم رفتند.

مطابق روایات، فرشته وحى (جبرئیل) با مرکب مخصوصى که آورده بود (براق) پیامبر اسلام (ص) را به آسمان‏ها برد. تمام این مسافرت به وسیله جسم و روح پیامبر و در حال بیدارى رخ داد و خداوند نشانه‏هایى از عظمت خود را به پیامبر نشان داد. هدف از این سفر مشاهده آثار عظمت خداوند در جهان بالا بوده است، چه این که در احادیث صحیحه گفته شده است: وقتى پیامبر مراجعت کردند، بعضى از آن نشانه‏ها را براى مردم بازگو کردند، مخصوصاً که در آن روزها علم پیشرفت نکرده و مردم از آسمان‏ها - جز آنچه به ظاهر مى‏دیدند - چیزى نمى‏دانستند. البته از این مسافرت یک‏سرى دستورهاى عبادى و اخلاقى و اجتماعى براى مسلمانان آوردند که در احادیث مربوط به این سفر - که خیلى مفصل است - ذکر شده است.

معراج ، از ضروریات دین
این واقعه بزرگ تاریخ اسلام در روایات امام رضا (ع) نمود خاصی داشته است. اولین موضوع درباره معراج آن است که این واقعه را از ضروریّات دین باید دانست و منکر آن به عنوان کافر شناخته می شود. تا جایی که برخی از دانشمندان بزرگ شیعه اقرار به معراج پیامبر اعظم(ص) و سفر به عوالم دیگر را از ویژگی های مذهب امامیه بر شمرده اند.(2) در همین راستا امام رضا علیه السلام می فرماید: من کذّب بالمعراج فقد کذب رسول الله(ص)؛ امام رضا (علیه السلام) فرمود: کسی که داستان معراج را انکار کند، در واقع پیامبر را تکذیب کرده است».(3)






به پروردگار سوگند، قیامت خواهد آمد!

درخواست حذف اطلاعات

آیات ٣ تا ٥ از سوره مبارکه سبإ

وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لاتَأْتِینَا السّاعَةُ قُلْ بَلى وَ رَبِّى لَتَأْتِیَنَّکُمْ عالِمِ الْغَیْبِ لایَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِى السَّماواتِ وَ لا فِى الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذالِکَ وَ لا أَکْبَرُ إِلّا فِى کِتابٍ مُبِینٍ (٣) لِیَجْزِىَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أُولئِکَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقُ کَرِیمٌ (٤) وَ الَّذِینَ سَعَوْا فِى آیاتِنا مُعاجِزِینَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِیمٌ (٥) معنای آیات کافران گفتند: «قیامت هرگز به سراغ ما نخواهد آمد.» بگو: «آرى به پروردگارم سوگند که به سراغ شما خواهد آمد، پروردگارى که از غیب آگاه است و حتى به اندازه سنگینى ذرّه اى در آسمانها و زمین از علم او دور نخواهد ماند، و نه کوچکتر از آن و نه بزرگتر، مگر این که در کتابى آشکار ثبت است.» (٣) تا کسانى را که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده اند پاداش دهد; براى آنان آمرزش و روزى پرارزشى است. (٤) و کسانى که سعى در (تکذیب) آیات ما داشتند و گمان کردند مى توانند از حوزه قدرت ما بگریزند، (و به اراده حتمى ما غالب شوند) عذابى شدید و دردناک خواهند داشت! (٥)





حضرتِ موسی(علیه السلام) و شب قدر!

درخواست حذف اطلاعات
شب که می شود حوصله ها مانند سایه ماه کوتاه است و کمرنگ. داستانک، قلقلکی کوتاه برای فکر و روحمان است تا در ساعات پایانی شب، لحظات کوتاه امروز را با خواندن جملاتی کوتاه بهتر و بیشتر قدر بدانیم.

در حدیثی طولانی از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می خوانیم که حضرت موسی علیه السلام به خدا عرض کرد: خدایا مقام قربت را خواهانم. پاسخ آمد: «قُرْبی لِمَن اسْتَیْقَظَ لَیْلَةَ الْقَدْر»، قرب من، در بیداری شب قدر است.

عرضه داشت: پروردگارا، رحمتت را خواستارم. پاسخ آمد: «رَحْمَتی لِمَنْ رَحمَ الْمَساکینَ لَیلةَ الْقَدر»، رحمت من در ترحّم بر مساکین در شب قدر است. گفت: خدایا، جواز عبور از صراط می خواهم. پاسخ آمد: «ذلِک لِمَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ لَیْلَةَ الْقَدْر»، رمز عبور از صراط، صدقه در شب قدر است. عرض کرد: خدایا بهشت و نعمت های آن را می طلبم. پاسخ آمد: «ذلک لِمَنْ سَبَّحَ تَسْبیحَة فی لیلةِ القدر»، دستیابی به آن، در گرو تسبیح گفتن در شب قدر است. عرضه داشت: پروردگارا، خواهان نجات از آتش دوزخم. پاسخ آمد: «ذلک لِمَنْ اسْتَغْفَرَ فِی لَیلةِ الْقَدْر»، رمز نجات از دوزخ، استغفار در شب قدر است. در پایان گفت: خدایا رضای تو را می طلبم. پاسخ آمد: «رِضای لِمَنْ صَلّی رَکعَتَینِ فِی لَیلةِ الْقَدْر»، کسی مشمول رضای من است که در شب قدر، نماز بگذارد.( وسائل الشیعه، ج 8، ص 20)





علی (علیه السلام) همچون سوره اخلاص است!

درخواست حذف اطلاعات
یا علی؛ هر کس تو را در دل دوست بدارد، از یک سوم ایمان بهره برده است؛ و هر کس تو را در دل و به زبان دوست داشته باشد، از دو سوم ایمان بهره برده است؛ و هر کس تو را در دل و زبان و در عمل دوست داشته باشد، تمام ایمان را برای خود گرد آورده است.

بی تردید حضرت علی (عَلیه السَلام) دارای فضایل و جایگاهی بس رفیع در میان تمامی مخلوقات الهی بوده به نحوی که گاه از سوی پیامبر (صَلى الله عَلیه وَ آله) توصیفاتی بسیار زیبا از ایشان می شده است به نحوی که از ابن عباس نقل گردیده: رسول خدا (صَلى الله عَلیه وَ آله) فرمود: ای علی! مَثَل تو در میان مردم همچون سوره «قُل هُوَ اللهُ اَحَد» در قرآن است؛ هر کس آن را یک بار بخواند، گویی یک سوم قرآن را خوانده؛ و هر کس آن را دو بار بخواند، گویی دو سوم قرآن را خوانده؛ و هر کس آن را سه بار بخواند، گویی تمام قرآن را خوانده است؛ تو نیز ای علی چنین هستی؛ هر کس تو را در دل دوست بدارد، از یک سوم ایمان بهره برده است؛ و هر کس تو را در دل و به زبان دوست داشته باشد، از دو سوم ایمان بهره برده است؛ و هر کس تو را در دل و زبان و در عمل دوست داشته باشد، تمام ایمان را برای خود گرد آورده است. سوگند به آن کسی که مرا به حق به پیامبری برانگیخته است، اگر مردم روی زمین تو را آن گونه که اهل آسمان دوست دارند، دوست بدارند، خداوند هیچ کس از آنان را به آتش دوزخ عذاب نخواهد کرد.






کیفیت نزول قرآن در ماه مبارک رمضان

درخواست حذف اطلاعات
قرآن کریم دو گونه نزول بر قلب مبارک پیامبر نور و رحمت داشته است، نزولی دفعی و نزولی تدریجی که تثبیت قلب پیامبر و آموختن تدریجی قرآن به مسلمانان از اهداف نزول تدریجی آن بوده است.

قرآن انسان را تعلیم می دهد و روزه انسان را تربیت می کند. تنها با این دو است که رسیدن به کمال ممکن می شود؛ در حقیقت قرآن بدون فریضه روزه آموزش ناتمام و بدون پرورش است و رمضان و روزه نیز بدون قرآن تربیت فاقد دانش و آگاهی است. بنابراین یک مسلمان باید با روزه گرفتن رمضان را احیا و خود را تربیت کند و نیز با نزدیکی به قرآن و مأنوس شدن با آن هدایت شود که در این ماه مبارک، شب های قدر در جایگاه ویژه ای قرار دارد که انس با قرآن و توبه در این شب مورد تأکید قرار گرفته است.






حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) در آیینه کلام امام علی (علیه السلام)

درخواست حذف اطلاعات

امام مهدی(عج) به عنوان آخرین وصی پیامبر اکرم(ص) و ذخیره برگزیده هستی، از ابتدای تاریخ اسلام تاکنون مورد اشاره و عنایت نبی گرامی اسلام(ص) و ائمه طاهرین(ع) بوده است. احادیث و سخنان بزرگان دین مملو از نکته هایی ناب و زیبا در مورد زندگی و ویژگی های حضرت، دوران غیبت، ظهور و پس از آن و نیز ویژگی های یاران امام مهدی(عج) است.

در این میان احادیثی از امیر مؤمنان علی(ع) در مورد امام عصر(عج) نقل شده که مملو از نکاتی ژرف و کاربردی برای مبلغان دینی و نیز عموم مردم است. این احادیث متعدد بوده و در کتابهای مختلف حدیثی نقل شده است. از آنجا که برخی کتابها، روایاتی به امام علی (ع) نسبت داده اند که مشکلات سندی و دلالی داشته و دارای مطالبی غیر دقیق و نامسلم هستند، توجه به احادیث مستند و دقیق از کتابهای روایی اصلی امری لازم و ضروری است. بنا بر این در این نوشتار سعی شده به احادیثی در این موضوع -از کتابهای معتبر و دست اول روایی- به صورت دسته بندی شده اشاره شود .

اثبات وجود امام
یکی از مواردی که مورد تأکید پیامبر اسلام و ائمه طاهرین(ع) بوده و در احادیث متعدد بدان اشاره شده، خالی نبودن زمین از حجت خداست. از منظر اعتقادات دینی هیچ زمانی را نمی توان یافت که جهان خلقت بدون امام و راهنما و واسطه ارتباط با خداوند باقی بماند. این نکته در کلمات امام علی(ع) نیز مورد تأکید قرار گرفته است. از جمله در حکمت ۱۴۳ نهج البلاغه امام به کمیل چنین می فرمایند:«خداوندا، آرى زمین از کسى که به حجّت خدا براى خدا قیام نماید، تهى نمى ماند، قائمى آشکار و مشهور، یا ترسان و پنهان، تا دلایل الهى و بیّناتش باطل نگردد. اینان چند نفرند، و کجایند؟ به خدا قسم عددشان اندک، و نزد خداوند از نظر منزلت بسیار بزرگند،... اینان جانشین حق در زمین، و دعوت کنندگان به دین خدا هستند. آه آه که چه مشتاق دیدار آنانم!»