دلسا آخرین پستهای وبلاگها

مامان و مفهوم زندگی

پست مامان و مفهوم زندگی نمایش داده شده از وبلاگ مرجع با لینک منبع.



مامان و مفهوم زندگی

درخواست حذف اطلاعات
من و مادرم از دو نسل کاملا متفاوتیم. تو دورانی که به نظر من خدا یه امر انتزاعیه و ساخته ذهن بشر برای رهایی از بیشتر دردهایی که نمی تونه تحمل کنه یا رد پذیرفتن مسئولیت هایی که خودش نمی تونه از پسش بربیاد مادرم یه اعتقاد خیلی قدرتمند داره. میگه تا به حال هر چیزی از خدا خواسته گرفته. میگه هروقت هرچیزی رو با ولع بخوای خدا بهت نمیده. باید از صمیم قلبت بخوای. باید صادقانه بخوای. من آخرین باری که چیزی از خدا خواستم بهم داد. با ولع خواسته بودم و به دستش آوردم ولی تقریبا زشت ترین شکل ممکن برای برآورده شدن آرزوم بود. سخت ترین مدلش بود. مامانم زندگی راحتی نداشته. به مثال بیشتر دخترای دهه ۵۰ که بچه انقلاب بودن جوّ خشک بعدش و خانواده نسبتا مذهبی ای که داشته خیلی جای پیشرفت نداشته. ولی مامان نمونه یه زن جنگ جوئه. بعد از ازدواجش دانشگاه میره و درس می خونه. همزمان با همون دوران درس خوندن و دانشگاه رفتن سه تامونم به دنیا میایم. مامان معلم می شه و بعدترها به خاطر اختلاف سنی کم من و آیرین کارشُ از دست می ده. هنوز می تونم بوی حسرت تلخ اون روزا رو تو حرفاش حس کنم. با تمام این وجود، با تمام اتفاقات تلخ و شیرینی که تو زندگی مامان افتادن مامان همیشه یه باور خیلی عمیق درمورد اتفاقی نبودن این اتفاقات داره. از صمیم قلب معتقده همه شون دلیل دارن و مطمئنه که تمام مدت اشتباه نمی کرده. مطمئنه که کسی هست که هرچند دور و دراز اما حواسش بهش-بهمون باشه. که حتی تو سخت ترین روزای زندگی هم تنهای تنهای نبوده. این باور مامان به طرز غریبی آرامش بخشه. این که همیشه کسی هست که همیشه حواسش بهمون باشه، که دوستمون داشته باشه و واسه تمام بلاهایی که سرمون میاد یه دلیل بتراشه، که مسئولیت کارهایی رو که خودمون نمی تونیم قبول کنیم واسمون قبول کنه. اما من هیچ وقت نتونستم مثل مامان باشم. هیچ وقت نتونستم به این delusion اعتقاد داشته باشم. هیچ وقت نمی تونستم استدلال هایی رو که می شد بپذیرم. از نظر من موجود برتری وجود نداشت. وجود داشت، اما درست همون جوری که استیو وجود خارجی داره. همه اینا یه داستانیه که تو مغزم اتفاق میوفته و من موجودی که مغزم برای حفاظت از من ساخته دوست دارم.

پی نوشت ۱: دوستان چیزی که نوشتم صرفا چیزاییه که خودم بهش باور دارم و ابدا قصد ندارم کسی رو قانع کنم مثل من فکرکنه. از این که شما هم چنین تلاشی نمی کنین ممنونم :))
پی نوشت ۲: عنوان، عنوان کتابی از اروین د. یالوم می باشد.